Het boek
Een strategie vanuit de mens waarvoor we het uiteindelijk doen.
Dit boek is ontstaan in synergie met Stichting Biezonderwijs, in samenwerking met strategiebureau Thaesis tijdens het maken van de nieuwe koers. Samen met de betrokkenheid van professionals, ouders en leerlingen zelf gingen we op pad. Uit de gesprekken met zeventien oud-leerlingen vonden we de verhalen die de focus van de koers helder maakte: een koers die nu treffend de naam Op je plek draagt.
Wat doe jij het allerliefste?
We gingen op pad met een simpele vraag: Wat doe jij het allerliefste? Hun antwoorden – soms voorzichtig, soms vol trots – raakten ons diep. We werden overdonderd door de veerkracht van de oud-leerlingen en hun treffende reflecties op welke, vaak heel kleine, momenten en gebaren eraan hebben bijgedragen dat zij hun plek vonden. Soms dankzij, soms ook ondanks het onderwijs. Het zijn verhalen over dromen, veerkracht en worstelingen. Over hoe onderwijs eraan heeft bijgedragen dat deze jongeren konden worden wie ze in de kern al waren. Hun verhalen raakten, inspireerden en gaven richting.
Neem hier een kijkje in het boek…
Met plezier delen we wat eerste kleine stukjes verhaal en beeld.
Romano
Vanaf zijn 8e zat hij op het gespecialiseerd onderwijs.
“ZIT JE NIET OP JE PLEK? VERTEL HET GEWOON.”
Romano blikt terug: Romano was 9 jaar toen hij eindelijk het gevoel had dat hij op zijn plek zat. Vanaf de kinderopvang is het zoeken geweest en zijn ouders stonden altijd naast hem. Ze zagen hem zoals hij was. Ze kozen ervoor samen te ontdekken wat hem past en wat niet. Op die manier kon Romano telkens iets nieuws leren. Hij toont veerkracht en geeft zo zijn eigen pad vorm.
FOUAD
Vond via het Praktijk College Tilburg uiteindelijk zijn weg naar de kapperszaak.
“IK HEB NOOIT VAN SCHOOL GEHOUDEN ZELFS.”
Fouad blikt terug: Fouad heeft veel uitgeprobeerd tijdens zijn tijd op het praktijkonderwijs. Hij kwam er maar niet achter wat hij echt leuk vond. Tot hij op een dag bij een kapperszaak terechtkwam en via via aan de slag kon. Een diploma heeft hij daar vooralsnog nog steeds niet voor nodig. School is niets voor hem, buikpijn kreeg hij ervan. Fouad was 24/7 op de straat te vinden waar hij rondhing met zijn vrienden. Tot op de dag dat we Fouad spraken had hij zijn behaalde diploma nog niet opgehaald.
Michelle
Werk nu zelf in het onderwijs en snapt hie belangrijk het is de leerling te zien.
“EN DAN WEET IK WAT IK KAN DOEN.”
Michelle blikt terug: Michelle is onderwijsassistent op een basisschool in Tilburg. Recent heeft ze daar met het onderwijsteam een schoolbibliotheek gerealiseerd. Een prestatie waar ze natuurlijk enorm trots op is. Trots zijn en presteren is niet vanzelfsprekend geweest. Michelle had langdurig onzekere gevoelens die haar voortgang op school in de weg stonden.
Bram
Geeft nu zelf les op het Praktijk College
"IK LEER DOOR TE FALEN"
Bram blikt terug: Als 4-jarige begon Bram op een reguliere basisschool in een klein dorp waar hij gepest werd, waarna hij de overstap maakte naar het speciaal basisonderwijs. Bram was sterk gemotiveerd en hij denkt dat hij misschien wel meer had gekund. De lat blijft hij hoog leggen. Ook nu hij onderwijsassistent is op de school waar hij ooit zelf naartoe ging. Hij wil leerlingen werkelijk laten zien dat je kunt bereiken wat je wilt, zolang je er maar in blijft geloven. Dat deed Bram ook en dat laat hij dagelijks zien
Ali
Werkt nu trots als zelfstandig electriciën op een grote bouwplaats.
“HET IS NIET ERG ALS JE MOET LEREN OM VRAGEN TE STELLEN.”
Ali blikt terug: Al vroeg in zijn schooltijd in het praktijkonderwijs wist hij dat hij met elektriciteit wilde gaan werken. Hij had het zijn neef ook zien doen. Hoe hij daar kon komen is in zijn vierde leerjaar duidelijk geworden. De school heeft bijgedragen in het vinden van een stageplek voor hem en hij heeft deze kans met beide handen gegrepen.
zo ver dat.
En? Wat maakte het los?
Wil je er nog wat over kwijt? Neem vooral contact op:
ayla@studiowinwin.nl