Op zoek naar liefdevolle woorden in de Vreemdelingenwet, Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, Schengenhandboek 👉🏽 zinnen hieruit verwerkten we in een kunstwerk, voor een event.
En in die teksten is dit
wat we zochten:
• liefdevolle woorden,
• zinnen vol hoop,
• teksten die mensen samenbrengt
• en dat wat kwetsbaar is koestert.
Wat we vonden:
• al het bovenstaande.
Wat we ook vonden:
• meer tegenstrijdigheden dan duiding,
• grijs gebied,
• tussenruimte,
• Bufferzône,
• beteugelingsrek en
• ruimte tot vieren.
Wat bij mij dan de vraag doet rijzen: maakt het eigenlijk uit WAT je precies schrijft? Is het wel zinnig om jaren te bakkeleien over formulering en vorm? Zit het uiteindelijk resultaat van een verdrag, wet of handboek niet in hoe we omgaan met dat grijze gebied? De bufferzône? De beteugelingsrek?
Kan het zijn dat iedereen op dagdagelijkse basis veel meer invloed heeft dan ze denkt, omdat de algemene houding ten opzichte van de medemens allereerst besmettelijk is en daarmee uiteindelijk invloed zal hebben op hoe we omgaan met de wiggle-room van zoiets fundamenteels als het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens?
Ik vraag het mij af
terwijl de naaimachine
Broem broem 🧵
Letter voor letter
Recht Stikt.
-Rianne
